Szpitale powiatowe piszą do rządu i prezydenta

3 lipca w Urzędzie Miasta w Siemianowicach Śląskich doszło do pierwszego od czasu uruchomienia sieci szpitali spotkania ponad czterdziestu przedstawicieli szpitali miejskich i powiatowych oraz ich organów założycielskich. Teraz uczestnicy tego spotkania piszą do rządu i prezydenta, alarmując o fatalnych wynikach tych jednostek i dramatycznej sytuacji kadrowo-płacowej lecznic, która grozi ich upadkiem w ciągu najbliższych dwóch lat.

Nie dalej jak rok temu większość samorządowców oraz zarządów szpitali miejskich, które otrzymały pierwszy stopień referencyjności w tworzonej sieci szpitali, odetchnęła z ulgą, nierzadko świętując z mieszkańcami sukces.

“Finansowanie dwudziestoczterogodzinnej opieki szpitalnej we własnym mieście, gwarantowane przez Ministerstwo Zdrowia  to przecież dla mieszkańców nie tylko wygoda, ale przede wszystkim poczucie bezpieczeństwa. Zarządy szpitali, które znalazły się na liście, mogły zająć się tworzeniem strategicznych planów rozwoju placówek lub ich ratowania. Skoro bowiem podstawowe finansowanie zadań operacyjnych  jest zabezpieczone, można myśleć o zarządzaniu strategicznym” – piszą szpitale.

“Po kilku miesiącach rzeczywistość okazała się jednak zupełnie inna. Oferowane przez NFZ stawki i ryczałty nadal wymuszają na szpitalach szukanie pieniędzy oraz pogłębiają ich straty finansowe. Potwierdzają to liczne przykłady podawane przez obecnych na spotkaniu przedstawicieli szpitali. Okazuje się także, że podmioty prywatne, które nie znalazły się w sieci szpitali i przed rokiem 2016 nie posiadały kontraktów, w roku 2017 i 2018 otrzymały środki finansowe z NFZ w ramach dodatkowo rozpisywanych konkursów” – czytamy dalej.

W związku z opisywaną sytuacją, uczestnicy spotkania z 3 lipca apelują do prezydenta, premiera i ministra zdrowia o podjęcie działań w następujących zakresach:

  1. Jak najszybsze wprowadzenie uporządkowanego systemu wynagrodzeń dla wszystkich grup zawodowych jednostek ochrony zdrowia poprzez wyeliminowanie: dysproporcji stawki płacy zasadniczej pomiędzy rezydentami a lekarzami specjalistami; a także wyeliminowanie dysproporcji stawki płacy zasadniczej pomiędzy latami rezydentur, na chwilę obecną lekarz rezydent na pierwszym roku rezydentury specjalizacji deficytowej ma wyższe wynagrodzenie niż rezydent tej samej specjalizacji na trzecim roku rezydentury (gdzie jest już bardziej doświadczony). Powyższe rodzi oczekiwania po stronie starszych rezydentów, iż powstałą różnicę mają pokrywać zakłady pracy na co je nie stać.
  2. Pełne sfinansowanie ze środków NFZ podwyżek dla personelu, którego wynagrodzenie określone zostało przepisami odgórnymi, przyjęcie podobnej zasady jak obowiązuje w przypadku wypłaty dodatku tzw. Zembalowego dla środowiska pielęgniarskiego, czyli pieniędzy celowanych.
  3. Zmiana przepisów w zakresie ograniczenia pracy lekarzy specjalistów w ramach ich deklaracji otrzymywanego wynagrodzenia z uwagi na spowodowanie tym olbrzymich braków kadrowych w wielu szpitalach, ujednolicenie i dostosowanie tych przepisów do warunków jakie panują w ochronie zdrowia, żeby nie powodowało to sytuacji absurdalnych i kryzysowych dla wielu placówek.
  4. Weryfikacja obecnie obowiązujących norm zatrudnienia, które w przypadku ich kolejnych wzrostów nawarstwią i tak już mocno odczuwalne braki kadrowe, oraz powodują wzrost kosztów.
  5. Weryfikacja obecnie obowiązujących wymogów NFZ w zakresie konieczności posiadania sprzętu i aparatury medycznej. Zdarzają się przypadki, że zakup danego urządzenia jest niezbędny tylko do spełnienia kryteriów formalnych przy procedurze konkursowej w praktyce wykorzystywany jest on sporadycznie i generuje tylko koszty związane z jego serwisowaniem i utrzymaniem. 
  6. Ujednolicenie wyceny świadczeń  medycznych na terenie całego kraju np. wyeliminowanie dysproporcji pomiędzy wyceną świadczeń w nocnej i świątecznej opiece medycznej.
  7. Zmiana wyceny procedur medycznych poprzez uwzględnienie w jej wartości wzrastającego poziomu wynagrodzeń oraz wzrostu cen mediów, leków, sprzętu medycznego celem zapewnienia możliwości i ciągłości udzielania świadczeń zdrowotnych zgodnie z zawartą umową oraz wzorem z Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Automatyczny wzrost tejże wyceny minimum raz w roku o wskaźnik inflacji lub też stałe podnoszenie wyceny świadczeń  proporcjonalnie do wzrostu kosztów związanych z ich wykonaniem. Uwzględnienie współczynnikiem zwiększającym wycenę świadczeń medycznych dla grupy pacjentów najbardziej obciążonych np. po 65. roku życia lub o dużej skali trudności. 
  8. Uproszczenie sytemu rozliczeń udzielonych świadczeń medycznych, wyeliminowanie zbędnej biurokracji.
  9. Zapłata za udzielone ponadlimitowe świadczenia zdrowotne wynikające
    z rozliczenia świadczeń w ramach umowy PSZ w okresie rozliczeniowym, chociażby w przypadkach procedur ratujących życie.
  10. Wyodrębnienie leczenia udarów jak i leczenia na Oddziałach Intensywnej Opieki Medycznej z finansowania ryczałtowego – tym samym płacenie za wszystkie zrealizowane procedury medyczne w tym zakresie.
  11. Zmiana okresu rozliczeniowego na minimum 12-miesięczny. Obecny podział na okresy rozliczeniowe powoduje, że np. II półrocze obejmuje zarówno okres wakacji jak i okres świąt grudniowych, gdzie wiadomym jest, iż pacjenci  w tym czasie nie chcą być zapisywani na zabiegi planowe. Powyższe powoduje, iż w I półroczu mogą powstać ewentualne nadwykonania  kontraktu, które nie zostają zapłacone, a w II półroczu niedowykonania, które będą miały znaczenie przy ustalaniu kolejnej wysokości ryczałtu na następny okres rozliczeniowy. Okres 12 miesięcy pozwala na optymalizację przyjęć pacjentów biorąc pod uwagę okresy urlopowe, czy też świąteczne zarówno po stronie zatrudnionego personelu jak i pacjentów.
  12. Wprowadzenie obiecywanej przez Ministerstwo Zdrowia zaliczkowej zapłaty
    w połowie miesiąca. Powyższe wpłynęłoby na zwiększenie płynności finansowej jednostek.
  13. Zmiana sposobu kształcenia lekarzy poprzez jego skrócenie przy jednoczesnym obowiązku odbywania praktyk staży i rezydentur, także na poziomie szpitali powiatowych. Dodanie do programu specjalizacji w zakresie chorób wewnętrznych, chirurgii ogólnej, chirurgii urazowej obowiązku pracy/stażu w Szpitalnym Oddziale Ratunkowym. 
  14. Zwiększenie limitów miejsc na studia lekarskie. Należy rozważyć także  ograniczenie ilości obecnie funkcjonujących specjalizacji posiadamy największe rozdrobnienie specjalizacji lekarskich w całej Europie.
  15. Rozważenie możliwości powrotu do kształcenia zawodowego pielęgniarek na  poziomie szkół zawodowych, rozszerzenie godzin kształcenia w trybie magisterskim o godziny specjalizacyjne. Powyższe dałoby szanse na to, aby kończąc studia magisterskie pielęgniarka posiadałaby już specjalizację

ZapiszZapisz